του Γιώργου Φουντουλάκη
Το «μέλλον» της χώρας ονειρεύονταν ο Ανδρέας Παπανδρέου όταν τόσο απλόχερα μοίραζε φρούδες ελπίδες, «επέστρεφε» χρήματα στο λαό, χάριζε τα χρέη και ανέβαζε τα καταθετικά επιτόκια. Λίγοι όμως από εμάς τους νεώτερους γνωρίζουν ότι προκειμένου να εφαρμόσει μια τόσο φιλολαϊκή πολιτική με αυξήσεις μισθών και παροχών, ιδιαίτερα μετά την είσοδο της Ελλάδας το 1981 στην Ε.Ο.Κ, ακολούθησε περίοδος διαρκούς διολίσθησης του εθνικού νομίσματος και το 1983 η δραχμή υποτιμάται. Και αυτό είναι ένα μόνο μικρό παράδειγμα για το τι μπορεί να σημαίνει για ένα πολιτικό αρχηγό το «μέλλον» της χώρας του…
Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τη Νέα Δημοκρατία και με όση πίστωση χρόνου κι αν δόθηκε στο Κώστα Καραμανλή, οι συνέπειες της κακοδιαχείρισης «έσκαγαν» σαν ωρολογιακές βόμβες η μία μετά την άλλη. Τα σκάνδαλα που δημιουργήθηκαν επί της εποχής διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ συνεχίστηκαν και αποκαλύφθηκαν στις μέρες μας. Το ασφαλιστικό και η παιδεία είναι μερικοί από τους τομείς που χρειάστηκαν άμεσες διαρθρωτικές αλλαγές από τις πρώτες κιόλας μέρες διακυβέρνησης.
Το «μέλλον» αυτής της χώρας υπόσχεται ο Γιώργος Παπανδρέου που ως «σωτήρας» του ελληνικού λαού καλείται να επανιδρύσει το κράτος σε μόλις 100 μέρες! Μετά από τόσες συνεντεύξεις, συζητήσεις και παρουσιάσεις του νέου προγράμματος του ΠΑΣΟΚ ακόμη δεν καταλάβαμε πόσο εφαρμόσιμο μπορεί να είναι αυτό.
Ακούσαμε για την επιστροφή του φορολογικού συντελεστή χωρίς να καθοριστούν τα όρια διαχωρισμού των εισοδηματιών από τους μικρομεσαίους και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Παρά του ότι η πράσινη υποσχεσιολογία ευαγγελίζονταν πάντα αναδιανομές πλούτου, δικαιότερα συστήματα φορολόγησης και φορολόγηση των «προνομιούχων», από το 1993 έως το 2003 παρατηρείται αύξηση φόρων κατά 122,5%. Επί Σημίτη επιβλήθηκαν 97 νέοι φόροι που κυρίως στόχευαν μικρές, εμπορικές, βιοτεχνικές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το 1981 τα συνολικά φορολογικά έσοδα αντιστοιχούσαν στο 15,8% του ΑΕΠ ενώ το 2000 αντιστοιχούσαν στο 26,6%. Το 1981 οι αυξήσεις άμεσων φόρων αντιστοιχούσαν στο 5% του ΑΕΠ ενώ το 2000 αντιστοιχούσαν στο 11,2%. Το 1995 π.χ. το 66,1% των φόρων ήταν έμμεσοι, το 2000 ήταν 57,6%, το 2001 ήταν 58,9%, το 2002 ήταν 59,4% και το 2003 ήταν 59,4%
Ακούσαμε για πράσινη ανάπτυξη όταν τις δύο τελευταίες δεκαετίες δόθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση τρισεκατομμύρια για την αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής και οικονομίας και τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό της ελληνικής γεωργίας. Οι επιδοτήσεις όμως χρησιμοποιήθηκαν μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους. Οι αναμενόμενες αναδιαρθρώσεις δεν έγιναν ποτέ γιατί τα περισσότερα χρήματα απορροφούνταν από ανθρώπους που δεν τα δικαιούνταν. Παραπληροφορήθηκε και εξαπατήθηκε η μεγάλη πλειοψηφία, ωστόσο, αφού πίστεψε ότι θα έπαιρνε τις επιδοτήσεις επ’ άπειρον ενώ αυτές ήταν απλώς τμήμα πακέτων που κάποτε φυσικά θα σταματούσαν. Εξάλλου η Ευρώπη δεν μπορεί να ενισχύει για πάντα προϊόντα που δεν χρειάζεται ή προϊόντα υψηλού κόστους παραγωγής που μπορεί να εισάγει με μικρότερη επιβάρυνση. Κανένας δεν εξήγησε στους αγρότες πως και γιατί να ανανεώσουν και αναδιαρθρώσουν τις καλλιέργειές τους, πώς να βελτιώσουν την παραγωγή τους και πώς να εκσυγχρονίσουν τεχνολογικά τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις τους.
Ακούσαμε για την επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας του αγωγού Burgas-Αλεξανδρούπολης με τη Ρωσία και για τις άριστες ικανότητες του Γιώργου Παπανδρέου στην εξωτερική πολιτική, όταν οι συζητήσεις ήταν τελματωμένες τα τελευταία χρόνια των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Με αυτό το μεγάλο έργο όπως είναι γνωστό, θα προκύψουν τεράστια οφέλη για τη χώρα μας και ιδιαίτερα για την περιοχή της Θράκης, τόσο με τη δημιουργία πάρα πολλών θέσεων απασχόλησης, τόσο κατά την κατασκευή όσο και για τη λειτουργία του αγωγού, καθώς επίσης και τη δημιουργία ενός πλήθους εργοστασίων και επιχειρήσεων που θα εγκατασταθούν στην περιοχή, για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που θα παρέχει ο αγωγός. Σημαντικότερο όλων ο τερματισμός της εξάρτησης της Ελλάδας από τα ενεργειακά δίκτυα και η διάσπαση του ρίσκου.
Ακούσαμε για διαρθρωτικές αλλαγές στα χρεοκοπημένα ταμεία όταν το 2002 - 2003 χάθηκαν 5,5 εκ. € μόνο μέσω της “Ακρόπολις” χρηματιστηριακής, σε παιχνίδι με ομόλογα. Συνολικά χάθηκαν από τους οραματιστές-σωτήρες του ΠΑΣΟΚ πάνω από 3,5 δις € (1,3 τρις δρχ.) μόνο από το 1999-2002. Και μιλάμε για τα λεφτά που τζόγαραν στο χρηματιστήριο, αφήνοντας ανεξέλεγκτες τις διοικήσεις των ταμείων να κάμουν παιχνίδι. Επένδυσαν 5,22 δις € συνολικά σε μετοχές και παρέδωσαν μόλις 1,76 δις €. Το 2002, ο Υπ. Οικονομίας Χριστοδουλάκης καλούσε τις διοικήσεις του ΙΚΑ να παίξουν σε πολυετή ομόλογα για να καλύψουν τα ελλείμματα τους!
Ακούσαμε για την κατάργηση της ρύθμισης για τους ημυπαίθριους, ρύθμιση η οποία σύμφωνα με το ΠΑΣΟΚ, τελικώς θα σταλεί για νομοθετική επεξεργασία και μετά από δημόσιο διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς θα ξαναδιατυπωθεί προς το όφελος του λαού. Είναι άγνωστο το ποιος θα αναλάβει τελικά να πληρώσει για τη ρύθμιση αυτών.
Ακούσαμε για διαφάνεια όταν οι δαπάνες για την άμυνα επί ΠΑΣΟΚ δεν εμφανίζονταν ποτέ στα κρατικά έξοδα αλλά εγγράφονταν μόνο σε ειδικούς λογαριασμούς της Τράπεζας της Ελλάδος (που σημαίνει ότι δεν μπορεί ποτέ να αποδειχτεί που πήγαιναν τα λεφτά και ποιος τα έπαιρνε) με αποτέλεσμα να γίνουμε διεθνώς ρεζίλι από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία το 2002. Μέχρι το 1998 είχαν ανοιχτεί 3 τέτοιοι λογαριασμοί από το 1998 μέχρι το 2004 ανοίχτηκαν πάνω από 100 : τα περίφημα διπλά βιβλία του ΠΑΣΟΚ.
Δεν νομίζω ότι είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι το όραμα του Παπανδρέου για το «μέλλον» της χώρας μας κουβαλάει ένα βαρύ «παρελθόν», που αποδεικνύει ότι όσο όμορφα κι αν ακούγεται μια φιλολαϊκή πολιτική, από πίσω κρύβει μια ατζέντα με φόρους και συμφωνίες κάτω από το τραπέζι με εκείνους που είχε συνεργαστεί στο παρελθόν και που τώρα εξαγγέλλει ότι θα πολεμήσει…
Μόνο με υπεύθυνη και ειλικρινή στάση οραματιζόμαστε το «μέλλον» της χώρας μας… Συμμετέχουμε, αξιολογούμε και ψηφίζουμε.
(σκίτσα των Πετρουλάκη & Μακρή από την Καθημερινή)
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου