"Το παρόν πιστοποιητικό απονέμεται στο Σιδεριά Νικόλαο του Κωνσταντίνου ως δείγμα ευγνωμοσύνης και εκτίμησης για την παρασχεθείσα βοήθεια στους Ναύτες, Στρατιώτες και Αεροπόρους της Βρετανικής Κοινοπολιτείας των Εθνών, χάρις στην οποία κατόρθωσαν να διαφύγουν ή να αποφύγουν την αιχμαλωσία από τον εχθρό.
Χ(άρολντ) Ρ(ούπερτ) Αλεξάντερ
Αρχιστράτηγος
Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής Μεσογείου"
1939-1945
Ο παππούς μου, Νίκος Σιδεριάς (1905-1996) ήταν ένας άνθρωπος που διέτρεξε ολόκληρο τον προηγούμενο αιώνα και βίωσε ενεργά πολλές κρίσιμες περιόδους του. Φλογερός πατριώτης, κομψός και πνευματώδης, με παρεξηγήσιμη περιφρόνηση προς το ρίσκο.Θυμάμαι με ιδιαίτερη συγκίνηση τις διηγήσεις του από τον πόλεμο.
Το πιστοποιητικό αυτό του απονεμήθηκε γιατί κατά τη διάρκεια της Κατοχής, με κίνδυνο της ζωής του ίδιου και της οικογένειάς του, έκρυψε στο σπίτι του τους βρετανούς κομάντος που είχαν φτάσει στη χώρα το Φθινόπωρο του 1942 και διευκόλυνε τις μετέπειτα επιχειρήσεις τους. Ουδέποτε εξαργύρωσε καθ' οιονδήποτε τρόπο την προσφορά του.
Κάθε 28η Οκτωβρίου, οφείλουμε να τιμούμε όλους όσοι αγωνίστηκαν για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την εθνική ανεξαρτησία ενάντια στον ολοκληρωτισμό. Ει δυνατόν μέσα και από τις δικές μας μνήμες. Στη σημερινή σκοτεινή συγκυρία, αξίζει να θυμόμαστε πως κάποιοι, κάποτε, πεινασμένοι και υπόδουλοι, αποφάσισαν να ζήσουν. Και τελικά, έζησαν καλά.
